امروز داشتم كتاب آموزشي در مورد فاركس رو ميخوندم ، اين قسمتش بنظرم جالب اومد :

اغلب معامله گران تلاش ميكنند تا بجاي تغيير در ساختار زندگي خود ، صرفا رفتارهايشان را تغيير دهند .

آنها تصور ميكنند كه تغيير در رفتار باعث تغيير در ساختارشان ميگردد و حال آنكه دقيقا برعكس اين موضوع صحت دارد .

به قول Tobert Fritz كه ميگويد :

شما نميتوانيد ساختارهاي مادر ( اصلي ) را فريب دهيد .

You cant fool mother structure

مينو

مينو ؟

مينو كيه ؟

منم كه بچه بودم مينو رو ميشناختم .

پ.ن : يادمه دبستان كه ميرفتيم روز بعد از عيد غدير به هركي كه اسمش علي بود خطكش جايزه ميدادن .

Google translate

از كي تا حالا امكان تلفظ هم اضافه كرده ؟جالب بود . نديده بودم

 

فقط بديش اينه كه فعلا فقط انگليسي رو داره   

حسنِ من

آهنگ “حسن من” از آلبوم جديد شاهين نجفي رو از دست نديد . البته بقيه آهنگاشم خوبه ولي اين يكي …

بعد از “بامداد” از آلبوم قبلي اين يكي رو خيلي دوست دارم .

لينك دانلود

.

.

.

چه جالب

.

.

.

ديروز بعد از مدت ها از گوشيم 4 تا اس ام اس رد و بدل شد .

دختر خالم : سلام مسعود ، نتايج كنكور اومد ؟

مسعود : كدوم كنكور ؟

- همون كه تو تابستون دادي .

- آها !! آره خيلي وقته .

- خب قبول شدي ؟

- نه !

- اِ ….. اشكال نداره !

- آره بابا خودتو ناراحت نكن .

من و روزنامه خراسان

امروز طبق معمول بابا روزنامه خراسان خريده بود منم طبق معمول روزنامه رو ازش گرفتم و يه نگاهي بهش كردم / از كل روزنامه فقط ستون “انعكاس” و ستون “حرف مردم” رو نگاه ميكنم ، دور از جون شما بقيش ارزش خوندن نداره . اين ستون حرف مردم يه شماره داره هركي ميخواد اس ام اس ميزنه ، هرچي ميخواد ميگه :دي .  دعوا سياسي ميشه . اين وري به اون وري ميتوپه . معمولا از گروني مينالن . خلاصه كسي به كسي كاري نداره فقط يه شماره گير آوردن كه بهش اس ام اس ميدن و زمين و زمان رو به هم ميدوزن .

ديروز كه صفحه اين ستون رو باز كردم اين يكي نظرمو جلب كرد ( عكس رو از سايت روزنامه خراسان گرفتم ) :

شاملو ( فكر كنم :دي )

هراس من همه از مردن در سرزميني است که مزد گورکن از بهاي آزادي بيشتر باشد .

به ادامه مطلب بريد يه چيز جالب هست  :دي

قناعت

انقد بدم مياد از قناعت ، از آدم قانع ، از كسي كه قناعت رو ترويج ميكنه ، كسي كه دوست داره قانع باشه ، كسي كه ميگه بايد قانع بود ! اصلا نسبت به اين واژه آلرژي دارم .
اگه هم جايي تو زندگيم بچگي كردم و اين حرف رو زدم همينجا توبه ميكنم .
احساس ميكنم وقتي يه نفر كم مياره ( حالا تو هرچي ! كار ، زندگي و … ) سعي ميكنه يا با دعا و نفرين قضيه رو پشت سر بزاره يا نهايتا قناعت رو اصل زندگيش قرار ميده تا شايد توجيحي باشه بر اشتباهات خودش . غافل از اينكه نقش خودش تو اشتباهات از همه چي بيشتره .

يكم فحش بده …

من كلا آدم زياد بد دهني نيستم ، اما بعضي روزا نميدونم چه حكمتيه كه به زمين و زمان فحش ميدم ، البته ربطي به خوب يا بد بودن اون روز نداره ، همينجوري گاهي اوقات پيش مياد . تازه اونم نه احمق و بي شعور و اينا !!! فحاشي بي ناموسي از عابر تا راننده موتور و پليس و …. ( خطر في*لتر شدن ) .

اين حالت وقتي با احمد يا پوريا باشم خيلي تشديد ميشه . ممكنه هفته اي يك بار رخ بده .